Fırtına...
İçimdeki fırtına serbest kaldı bu gece yine ,her yer karanlık her yer soğuk ve puslu.Yağmur içime işliyor her attığım adımda ,rotasını kaybetmiş gemi gibiyim kalakaldım okyanus ortasında... Artık göremiyorum hiçbir yeri, her yer uzak her yer dalga...Deniz fenerim olur musun tekrar yolumu bulabilmem için ? Ayaklarım tutmuyor artık sendeliyorum durmadan yürürken ha düştüm düşecem...elimi tutarmısın düşmeden yürüyebilmem için? Sığınacak hiçbir yer yok çok üşüdüm çok ıslandım ,kutupta kalmış gibiyim kaskatı kesiliyor vücudum...yüreğini verir misin ısınmam için ? Bak gene gün ağardi ruhum öksüz kalmış çocuklar gibi geziyor boş sokaklarında koca şehrin gel bul desem bulur musun beni karalıklar içinde... Sarar mısın yaralarımı ürkek çocuğun yüreğine dokunur gibi...
